洞淵集
悟眞

悟眞

悟眞

覺中覺了,悟中悟。一點靈通没遮護。

放開烈焰照娑婆,法界縱横獨顯露。

這些消息至幽微,木人遥指白雲歸。

此箇玄關口難說,目前薦得便忘機。

不是葛藤老婆舌,端的慈悲眞妙訣。

一輪明月杖頭挑,一爐紅焰盛春雪。

本元修大覺仙,有縁悟得祖師禪。

歸來雪曲無人應,翠竹黄花體自然。

畫堂一炷沉煙細,空嘆文殊問疾意。

曹溪月朗風自清,金蓮開遍衹園地。

横擔虎錫便歸來,雪閉寒山路不開。

瀟洒此時誰會得,知音唯有數枝梅。

自從認得長安道,不愛閑華并野草。

夜深枝上子規啼,壺内樓臺春正好。

到家自在樂無爲,觸處頭頭顯聖儀。

不是大悲千手眼,玉人拈出古摩尼。

將何法寳明此物,杳杳冥冥及恍惚。

衆生不識這如來,三世諸佛獅子窟。

眞閑眞樂向誰誇,盡是鷦鷯與井蛙。

一曲空琴彈罷處,青山依舊鎖煙霞。

End of chapter

Text and scans: Shidian Guji (Peking University – ByteDance open ancient texts). Edition details are given per book. Shidian Guji

95 / 208
p. 95
Loading…
Tap a character in the text and it is boxed on the scan; tap a box on the scan to locate it in the text.