道德真經義解
執大象章第三十五

執大象章第三十五

執大象章第三十五

執大象,天下往。往而不害,安平泰。樂與餌,過客止。道之出口,淡乎其無味,視之不足見,聽之不足聞,用之不可既。

道降而有象,象生則物往從之。愚者往而不返,智者往而不害。往而不返者,失道而從物也;往而不害者,與道俱也。既與道俱,往不離道,無所不安,無所不平,無所不泰,與道爲一,心不知道,道不知心。若知道而行,則有不安,有不平,有不泰矣。聖人之於形器,如過客之寓於旅亭,暫住而去,未嘗有顧惜之心。茍爲欲樂所餌,過客止於所寓,留而不去,未有不爲患者。故聖人雖在形器之間,執大象而往,雖從於物,其心常與道俱,味無味之味,視無色之色,聽無聲之聲,用無用之用,即於形器之間,全收道用,此其所以安平泰也。

End of chapter

Text and scans: Shidian Guji (Peking University – ByteDance open ancient texts). Edition details are given per book. Shidian Guji

68 / 149
p. 68
Loading…
Tap a character in the text and it is boxed on the scan; tap a box on the scan to locate it in the text.