老子義疏
第四明妙達違從故為尊貴

第四明妙達違從故為尊貴

第四明妙達違從故為尊貴

故不可待親,不可得疏。道契重玄,境智𩀱絶,既兩忘乎物我,亦觀乎親疏。不可得利,不可待害,夫利害者,與乎存亡也。死生無變扵己,况利害之問乎。故莊子云:不就利,不違害也。不可得貴,不可行賤,夫貴賤者,與乎榮辱也。既毁譽不動,寵辱莫驚,故不可以貴賤語其心也。故為天下貴。既遣蕩乎親疏,又虛忘乎利害,毁譽不關

其慮,貴賤莫介乎懷,故蒼生荷戴而不辭,群品樂推而不厭,是以天下人間,尊而貴之也。以政。所以次前者,前章明體道之人,天下之所尊,故次此章,即明應為帝王,以示治化之方。就此章中,義開四别:第一,明權實二智,用捨不同。苐二,明攝化

蒼生,莫先無事。弟三,假設疑問,廣辯有為。

End of chapter

Text and scans: Shidian Guji (Peking University – ByteDance open ancient texts). Edition details are given per book. Shidian Guji

366 / 496
p. 366
Loading…
Tap a character in the text and it is boxed on the scan; tap a box on the scan to locate it in the text. Keys: [ ] turn pages, 1 2 3 switch views.