De chrysant bloeit goud: het keerpunt van verval naar herrijzenis en de kluizenaarsethos van Hanlu
Dit artikel belicht het zonnetermijn Hanlu (Koude Dauw) vanuit de filosofie van de pre-Qin confucianisten en taoisten, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en het Dubbel-Negende Chrysantenfestival. Het ontleedt de geleidelijke overgang van dauw van 'wit' naar 'koud', het principe van het Bo-hexagram waarin vijf yin-lijnen de ene yang aantasten terwijl de 'grote vrucht niet gegeten wordt', alsook de kluizenaarsethos van de chrysant die de herfstrijp trotseert en het protocol van de wilde ganzen als 'gasten' — en onthult zo de verborgen kiem van herrijzenis in het verval van de yang-energie.
Hoofdstuk 9 — Yin, yang en de Vijf Fasen: de Metaaldeugd loopt ten einde, yin overheerst en yang schilfert af
I. Het Metaal van de late herfst: strengheid, inkeer en 'rechtvaardigheid'
De late herfst van Hanlu behoort tot het element Metaal. Metaal staat voor inkeer, neerwaartse zuivering, hardheid, scherpte en strengheid. Metaal correspondeert in de ethiek met yi (义, rechtvaardigheid) — het vermogen om te scheiden, te oordelen, resoluut te handelen. De herfst is het seizoen van de oogst, en oogsten is een daad van 'doorsnijden'; de herfst is ook het seizoen van berechting, en berechting is evenzeer een 'doorsnijden'. De strengheid van Hanlu is de uitdrukking van 'rechtvaardigheid' in hemel en aarde.
II. Het wassen en afnemen van yin en yang: het machtsspel van herfstequinox tot Hanlu
De verhouding van yin en yang bij Hanlu laat zich in een woord samenvatten: 'yin overheerst, yang schilfert af'. Bij de herfstequinox zijn yin en yang in evenwicht; daarna kantelt de balans definitief naar yin — de nacht wordt langer dan de dag. Bij Hanlu heeft yin een duidelijk overwicht, maar het is nog niet het absolute dieptepunt (dat komt pas bij de winterzonnewende). De 'grote vrucht die niet gegeten wordt' geeft aan dat er nog een restje yang is, hoe kwetsbaar ook.
III. 'Een yin en een yang — dat is de Weg'
Het Yijing (Xici, deel 1): "Een yin en een yang — dat noemt men de Weg."
De Weg is niet louter yang, noch louter yin, maar het afwisselende spel van beide. Het 'yin overheerst, yang schilfert af' van Hanlu is niet een falen van de Weg, maar juist haar normale werking. Zonder seizoenen als Hanlu, zonder het afnemen van yang, zou de cyclus onvolledig zijn. De ware wijze beschouwt elk stadium van het kosmische ritme met volkomen gelijkmoedigheid.