De Hemelse Spil der Aarde: Een Oud-Chinese Tekstkritische Studie van de Zes Harmonieën en Qi-Transformaties der Twaalf Aardse Takken
Dit artikel ontdoet de Twaalf Aardse Takken van hun lotbepalende en divinatoire inkleding en keert terug naar de pre-Qin astronomie en kosmologie. Het onderzoekt grondig de ware aard van de zes harmonieën — zi-chou, yin-hai, mao-xu, chen-you enzovoort — en ontleedt hun wezen als 'hemels-aardse copulatie', alsook de filosofische betekenissen van verzegeling, ontkieming, loutering en transformatie die achter hun qi-transmutaties schuilgaan.
Hoofdstuk VI: De Harmonie van Wu en Wei — Zon en Maan in Eén Glans, en het Vuur (of de Aarde) van het Grote Yin
I. Astronomische en etymologische tekstkritiek
Wu — de stichter van de vijfde maand. In de vorm van een stamper; yin en yang wisselen. Het Shuowen zegt: "Wu betekent 'tegenwerking'. In de vijfde maand keert de yin-adem zich tegen de yang." Wei — de wachter van de zesde maand. In de vorm van een boom met zware takken en bladeren. Het Shuowen zegt: "Wei betekent 'smaak'. In de zesde maand komt de volle smaak."
Vraag: Wu is het uiterste yang-vuur; wei is droge aarde. Transmuteren zij samen tot vuur of tot aarde$16 De oude geschriften zijn hierover verdeeld.
II. Diepteanalyse vanuit het oeroude perspectief
Dit paar is astronomisch het meest bijzonder en wordt de "Samenkomst van Zon en Maan" genoemd. Wu behoort in de Vroegere Hemel-achthoek tot Qian (in de Latere Hemel tot Li); wei behoort in de Vroegere Hemel tot Xun (in de Latere Hemel tot Kun).
- De Hemelse Oer-adem en het Shangshu Hongfan:
- Wu is de zon (ri); wei is de maan (yue, het Grote Yin). In de oude astronomie is de scheidslijn wu-wei de "nulmeridiaan" van de hemelbol (in de oudheid "Shu-paleis" genoemd).
- Wanneer het Beerhandvat naar wu wijst (zomerzonnewende), bevindt de zon zich in wei.
- Dit is het moment waarop de yang-adem op haar sterkst is. Bij de zomerzonnewende wordt de eerste yin geboren, maar de hittekracht bereikt in de maand wei haar hoogtepunt.
- Het debat over de transmutatie — vuur en aarde delen dezelfde oorsprong:
- Hoofdstroming: transmutatie tot vuur. Het wu-vuur regeert; het ding-vuur (na-adem) in wei weerklinkt ermee. Wei is van nature droge aarde — als uitgedroogd land dat bij vuur onmiddellijk vlam vat. Daarom versterkt de harmonie wu-wei de vuurkracht.
- Afwijkende opvatting: transmutatie tot aarde. Vuur brengt aarde voort; wu-vuur brengt wei-aarde voort; uiteindelijk keert de adem terug naar aarde.
- De juiste oeroude lezing: Afhankelijk van de context, maar in wezen betreft het "droge hitte-adem".
- In het Suwen (hoofdstuk "Tianyuan ji dalun") staat: onder het vorstelijk vuur rust de yin-essentie die het draagt. De harmonie van wu en wei is "de ultieme versmelting van licht en hitte".
- Filosofische metafoor — de feestelijke ontmoeting van vorst en onderdaan:
- Wu is de vorst (Li-zon); wei is het volk (Kun-aarde).
- De harmonie van wu en wei is het beeld van de vorst die over het rijk heerst en het volk dat zich onderwerpt.
- Anders dan de "nachtelijke verborgenheid" van zi-chou, is wu-wei de "schittering van het volle daglicht".
Conclusie De transmutatie van wu-wei tot vuur (of droge aarde) is "vuur op het toppunt". Het vertegenwoordigt het hoogtepunt van ontwikkeling, het zenit van roem, en tegelijk de vooravond van "na het hoogtepunt komt het verval". De adem is zuiver yang met een zweem van yin (het yi-hout in wei) — de laatste uitbarsting van energie voor de rijpheid en de oogst.