'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel analyseert grondig de kernstelling over de aard van cognitie in Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verduisteringen): 'Hoe kent de mens$33 Antwoord: door het hart. Hoe kent het hart$34 Antwoord: door ledigheid, eenheid en stilte.' Het ontvouwt systematisch de dialectische verhouding tussen xu (ledigheid), yi (eenheid) en jing (stilte), hun betekenis voor de kennisfilosofie en hun wortels in het oudste Chinese denken, en legt daarmee de systematiek en precisie van de pre-Qin cognitietheorie bloot.

Dit artikel belicht Chushu vanuit de pre-Qin confucianistische en daoistische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische fenomenen. Het onthult de wijsheid van 'de hitte houdt hier op' en 'wie weet waar te stoppen, vindt standvastigheid'. Door analyse van het karakter chu (stoppen), het ritueel van de havik die vogels offert, het moment waarop hemel en aarde streng worden, en de oogst als terugkeer naar de oorsprong, ontdekt u de oude weg van maat, eerbied en harmonie tussen mens en hemel.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van Jingzhe (Ontwaakte Insecten), een van de vierentwintig zonnetermen, vanuit de filosofie van het pre-Qin confucianisme en taoisme, etymologische oorsprongen, astronomie en fenologie. Door de historische naamswijziging van 'Qizhe' naar 'Jingzhe', de kosmologische betekenis van de lentedonder die sluimerende wezens wekt, en de oude kosmologie van het Zhen-hexagram uit de Yijing te onderzoeken, wordt de kritieke overgang van verborgen rust naar krachtig ontwaken onthuld.