'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel belicht het seizoensmoment Bailu (Witte Dauw) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoistische filosofie, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en de Shijing-ode Jian Jia. Het ontleedt hoe dauw de neerslag is van de botsing tussen yin- en yang-qi, onthult de verborgen-en-zichtbare logica en de metafoor van de ochtenddauw, en belicht het hexagram Guan met zijn wijsheid van 'grote schouwing in de hoogte' en 'onderricht langs de goddelijke weg'.

Dit artikel belicht het seizoensmoment Grote Hitte (Dàshǔ) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoïstische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische fenologie. Wanneer de zon de ecliptische lengtegraad van 120° bereikt en de zomerhitte haar hoogtepunt bereikt, onthult het de kosmische wijsheid van de voorouders over het principe dat elk uiterste omslaat in zijn tegendeel.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van Jingzhe (Ontwaakte Insecten), een van de vierentwintig zonnetermen, vanuit de filosofie van het pre-Qin confucianisme en taoisme, etymologische oorsprongen, astronomie en fenologie. Door de historische naamswijziging van 'Qizhe' naar 'Jingzhe', de kosmologische betekenis van de lentedonder die sluimerende wezens wekt, en de oude kosmologie van het Zhen-hexagram uit de Yijing te onderzoeken, wordt de kritieke overgang van verborgen rust naar krachtig ontwaken onthuld.