'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de openingspassage over de 'Dao' in de Guanzi Neiye, ontleedt de drie eigenschappen 'alomvattend en nauwgezet, ruim en ontspannen, vast en onwrikbaar' en hun dialectische eenheid, en onderzoekt de betekenis ervan voor zelfcultivering en het besturen van het hart binnen de context van het pre-Qin en oeroude denken.

Dit artikel analyseert grondig de kernstelling over de aard van cognitie in Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verduisteringen): 'Hoe kent de mens$33 Antwoord: door het hart. Hoe kent het hart$34 Antwoord: door ledigheid, eenheid en stilte.' Het ontvouwt systematisch de dialectische verhouding tussen xu (ledigheid), yi (eenheid) en jing (stilte), hun betekenis voor de kennisfilosofie en hun wortels in het oudste Chinese denken, en legt daarmee de systematiek en precisie van de pre-Qin cognitietheorie bloot.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Hanlu (Koude Dauw) vanuit de filosofie van de pre-Qin confucianisten en taoisten, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en het Dubbel-Negende Chrysantenfestival. Het ontleedt de geleidelijke overgang van dauw van 'wit' naar 'koud', het principe van het Bo-hexagram waarin vijf yin-lijnen de ene yang aantasten terwijl de 'grote vrucht niet gegeten wordt', alsook de kluizenaarsethos van de chrysant die de herfstrijp trotseert en het protocol van de wilde ganzen als 'gasten' — en onthult zo de verborgen kiem van herrijzenis in het verval van de yang-energie.