Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel biedt een systematisch en diepgaand onderzoek naar het veertiende hexagram van de Yijing, 'Vuur boven Hemel – Da You' (Groot Bezit). Het ontleedt de hexagramstructuur van Li boven Qian, analyseert de rijke connotaties van 'Groot Bezit', en verbindt pre-Qin-bronnen om het beginsel van 'een zachte lijn op de ereplaats, vijf sterke lijnen die haar beantwoorden' te verhelderen – de weg van verheven deugd en groot werk – en onthult de verstrekkende betekenis ervan in de oude politieke filosofie.

Dit artikel belicht het seizoensmoment Grote Hitte (Dàshǔ) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoïstische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische fenologie. Wanneer de zon de ecliptische lengtegraad van 120° bereikt en de zomerhitte haar hoogtepunt bereikt, onthult het de kosmische wijsheid van de voorouders over het principe dat elk uiterste omslaat in zijn tegendeel.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Xiaohan (Kleine Kou) vanuit de voor-Qin confucianistische en taoistische filosofie, etymologie, astronomische waarneming en fenologie. Het onthult het beeld van het hexagram Lin in de twaalfde maand -- 'het sterke doordringt en groeit' -- alsook de wijsheid van ganzen, eksters en fazanten die 'als eersten de yang-energie aanvoelen'. Het onderzoekt het paradox dat Xiaohan vaak kouder is dan Dahan, en verdiept zich in de geest van het La-offer aan het jaareinde: dankbaarheid jegens de oorsprong, en de aloude kosmologie van harmonie tussen hemel en mens.