Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel belicht het seizoensmoment Grote Sneeuw (Daxue) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoistische filosofie, etymologie, astronomie en fenologie. Het onthult de betekenis van 'groot als volheid, want nu wordt de sneeuw overvloedig', verbonden met het hexagram Fu (Terugkeer) van de elfde maand, en legt de diepe kosmologie bloot van 'in het diepste yin kiemt het yang — het hart van hemel en aarde'.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de hoofdstukken over 'de deugd der geesten' en 'cheng als zelfverwerkelijking' in de Zhongyong, en onderzoekt hun betekenis als kern van de confucianistische metafysica. Via een analyse van de pre-Qin geestenopvatting wordt betoogd dat het hoofdstuk over geesten dient om te bewijzen dat 'cheng niet verborgen kan blijven', waarna wordt uiteengezet hoe het cheng-beginsel hemel en aarde draagt, en zo de ontologische grondslag van de Leer van het Midden wordt onthuld.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de kernstelling uit de Xi Ci Shang Zhuan (Grote Commentaar, Bovenste Deel) van de Zhouyi over hoe de wijze de verborgen patronen (ze) omzet in beelden (xiang) en lijnen (yao), en reconstrueert daarmee de fundamenten van de Yi-theorie.