Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel onderzoekt diepgaand het hexagram Tongren (Gemeenschap) uit de Yijing, geworteld in het denken van de voor-Qin periode en de cultuur van de oudheid. Laag voor laag worden de hexagrambeelden, hexagramteksten en lijnuitspraken onderzocht. Door de analyse van 'tong' (gemeenschap) en 'he' (harmonie), gecombineerd met de structuurlogica van de Xuguazhuan, wordt de scharnierpositie van het Tongren-hexagram in de omslag van blokkade naar doorbraak blootgelegd, en de oorspronkelijke wijsheid onthuld om in verscheidenheid de Grote Eenheid te zoeken.

Dit artikel analyseert in de diepte de kernstelling over 'yao als nabootsing en xiang als beeldvorming' uit de Xici-commentaar (Grote Verhandeling) van de Zhouyi, onderzoekt het onderscheid tussen 'nabootsen' en 'verbeelden', traceert de verwijzing van 'dit', en verklaart hoe yao en xiang het kentheoretische raamwerk van de Yi-Weg vormen.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Hanlu (Koude Dauw) vanuit de filosofie van de pre-Qin confucianisten en taoisten, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en het Dubbel-Negende Chrysantenfestival. Het ontleedt de geleidelijke overgang van dauw van 'wit' naar 'koud', het principe van het Bo-hexagram waarin vijf yin-lijnen de ene yang aantasten terwijl de 'grote vrucht niet gegeten wordt', alsook de kluizenaarsethos van de chrysant die de herfstrijp trotseert en het protocol van de wilde ganzen als 'gasten' — en onthult zo de verborgen kiem van herrijzenis in het verval van de yang-energie.