Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel analyseert grondig de kernstelling over de aard van cognitie in Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verduisteringen): 'Hoe kent de mens$33 Antwoord: door het hart. Hoe kent het hart$34 Antwoord: door ledigheid, eenheid en stilte.' Het ontvouwt systematisch de dialectische verhouding tussen xu (ledigheid), yi (eenheid) en jing (stilte), hun betekenis voor de kennisfilosofie en hun wortels in het oudste Chinese denken, en legt daarmee de systematiek en precisie van de pre-Qin cognitietheorie bloot.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van het betoog over 'de beelden van vocale en instrumentale muziek' (sheng yue zhi xiang) in Xunzi's Yuelun. Het analyseert de oorspronkelijke betekenis van het karakter 'xiang' (beeld) in de pre-Qin periode, verduidelijkt hoe muziek door haar klankkarakter met hemel, aarde en alle dingen correspondeert, en plaatst dit binnen Xunzi's confucianistisch denkkader van 'het transformeren van de natuur en het teweegbrengen van cultuur door riten en muziek', om de kosmologische betekenis en beschavende functie van muziek te onderzoeken.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de betekenis van 'wanneer de edele rust, beschouwt hij de beelden en speelt hij met de teksten; wanneer hij handelt, beschouwt hij de veranderingen en speelt hij met de orakels' uit de Xici Shangzhuan van de Zhouyi, en reconstrueert hoe de pre-Qin edele door het doorgronden van de 'orde' van de Yi een existentieel houvast verwierf en met een houding van 'spel' de kosmische orde verinnerlijkte tot een filosofisch paradigma van zelfcultivering.