'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel onderzoekt diepgaand de filosofische betekenis van het 37e hexagram 'Jiaren' (Het Gezin) in de Zhouyi, analyseert de relatie tussen het 'wind-vuur'-beeld en de gezinsweg, en belicht in samenhang met het pre-Qin confucianisme (Confucius, Mencius, de Grote Leer) het begrip 'wortel', om de fundamentele positie van het gezin in de oude sociale structuur en zijn diepe logica als bron van ethiek te onthullen.

Dit artikel analyseert grondig de kernstelling over de aard van cognitie in Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verduisteringen): 'Hoe kent de mens$33 Antwoord: door het hart. Hoe kent het hart$34 Antwoord: door ledigheid, eenheid en stilte.' Het ontvouwt systematisch de dialectische verhouding tussen xu (ledigheid), yi (eenheid) en jing (stilte), hun betekenis voor de kennisfilosofie en hun wortels in het oudste Chinese denken, en legt daarmee de systematiek en precisie van de pre-Qin cognitietheorie bloot.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de hoofdstukken over 'de deugd der geesten' en 'cheng als zelfverwerkelijking' in de Zhongyong, en onderzoekt hun betekenis als kern van de confucianistische metafysica. Via een analyse van de pre-Qin geestenopvatting wordt betoogd dat het hoofdstuk over geesten dient om te bewijzen dat 'cheng niet verborgen kan blijven', waarna wordt uiteengezet hoe het cheng-beginsel hemel en aarde draagt, en zo de ontologische grondslag van de Leer van het Midden wordt onthuld.