'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kerntekst aan het begin van Xunzi's Lilun (Vertoog over het ritueel), analyseert systematisch de logische keten van de oorsprong van het ritueel in de menselijke begeerte en maatschappelijke strijd, belicht de structuurvisie van 'het wezen eren noemt men verfijning, het gebruik benaderen noemt men ordening', en onderzoekt de lagen van verheffen, versoberen en de middenweg in het ritueel, alsmede de weg van de edelman.

Dit artikel belicht het seizoensmoment Bailu (Witte Dauw) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoistische filosofie, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en de Shijing-ode Jian Jia. Het ontleedt hoe dauw de neerslag is van de botsing tussen yin- en yang-qi, onthult de verborgen-en-zichtbare logica en de metafoor van de ochtenddauw, en belicht het hexagram Guan met zijn wijsheid van 'grote schouwing in de hoogte' en 'onderricht langs de goddelijke weg'.

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van de kernstelling van het hexagram Xian uit de Zhouyi: 'Het Xian van de Yi toont man en vrouw. De weg van man en vrouw mag niet van het rechte pad afwijken; zij is de wortel van vorst en onderdaan, vader en zoon.' Het onderzoekt systematisch de positie van Xian binnen de structuur van de Yi, de etymologische relatie tussen xian en gan (resonantie), en analyseert het principe van yin-yang-wisselwerking dat tot uitdrukking komt in 'het zachte boven en het harde onder', alsmede de fundamentele betekenis hiervan voor de pre-Qin ethische orde.