Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Een inleiding tot de Xici zhuan (Grote Verhandeling) van de Yijing, geschreven voor een lezer uit den verre. Vanuit de grondbegrippen — hexagrammen, yao-lijnen, yin en yang, hoog en laag — worden opbouw en leeswijze van de Xici verhelderd, gangbare misverstanden bij beginners en overzeese lezers opgeruimd, en de weg geëffend voor een grondige studie van de twaalf hoofdstukken van de Bovenste Overlevering.

Dit artikel belicht Chushu vanuit de pre-Qin confucianistische en daoistische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische fenomenen. Het onthult de wijsheid van 'de hitte houdt hier op' en 'wie weet waar te stoppen, vindt standvastigheid'. Door analyse van het karakter chu (stoppen), het ritueel van de havik die vogels offert, het moment waarop hemel en aarde streng worden, en de oogst als terugkeer naar de oorsprong, ontdekt u de oude weg van maat, eerbied en harmonie tussen mens en hemel.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Xiaohan (Kleine Kou) vanuit de voor-Qin confucianistische en taoistische filosofie, etymologie, astronomische waarneming en fenologie. Het onthult het beeld van het hexagram Lin in de twaalfde maand -- 'het sterke doordringt en groeit' -- alsook de wijsheid van ganzen, eksters en fazanten die 'als eersten de yang-energie aanvoelen'. Het onderzoekt het paradox dat Xiaohan vaak kouder is dan Dahan, en verdiept zich in de geest van het La-offer aan het jaareinde: dankbaarheid jegens de oorsprong, en de aloude kosmologie van harmonie tussen hemel en mens.