Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel belicht het zonnetermijn Hanlu (Koude Dauw) vanuit de filosofie van de pre-Qin confucianisten en taoisten, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en het Dubbel-Negende Chrysantenfestival. Het ontleedt de geleidelijke overgang van dauw van 'wit' naar 'koud', het principe van het Bo-hexagram waarin vijf yin-lijnen de ene yang aantasten terwijl de 'grote vrucht niet gegeten wordt', alsook de kluizenaarsethos van de chrysant die de herfstrijp trotseert en het protocol van de wilde ganzen als 'gasten' — en onthult zo de verborgen kiem van herrijzenis in het verval van de yang-energie.

Dit artikel neemt het hoofdstuk 'De bomen van de Niushan' uit Mengzi's Gaozi-deel als kerntekst en combineert dit met bronnen uit de Honderd Scholen van het pre-Qin-tijdperk, om de argumentatiestructuur van de aangeboren goedheid der menselijke natuur, de mechanismen waarmee de buitenwereld het hart beschadigt, en de filosofische grondslag en cultiveringsmethoden van de leer der goedheid grondig te analyseren.

Een zin-voor-zin lezing van het tweede hoofdstuk van de Bovenste Overlevering van de Xici zhuan. De vier handelingen van de wijze — hexagrammen opstellen, beelden beschouwen, teksten aanhangen en geluk en ongeluk verhelderen — staan in omgekeerde overeenkomst met de vier handelingen van de edele — beelden beschouwen, teksten overwegen, veranderingen beschouwen en orakels overwegen. De vier zinnen met 'het beeld van' vormen een keten van gevolg naar oorzaak. 'Waar men vertoeft en gerust is' staat in wisselwerking met het Zhongyong-vers 'in eenvoud vertoeven en het lot afwachten'. Het hoofdstuk sluit af met het aanhalen van de bovenste negen van Da You: 'Van de Hemel komt bijstand — geluk, niets dat niet voordelig is', en mondt uit in de begrippen gehoorzaamheid en vertrouwen. Vanuit de義理 (yili) van het confucianisme en het taoïsme, met verwijzingen naar de Lunyu, de Mengzi, de Daodejing, de Zhuangzi, de Xunzi en de Zuozhuan, wordt uiteengezet hoe de edele mens zijn plaats vindt tussen Hemel en Aarde en handelt te midden van verandering.