'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel ontdoet de Twaalf Aardse Takken van hun lotbepalende en divinatoire inkleding en keert terug naar de pre-Qin astronomie en kosmologie. Het onderzoekt grondig de ware aard van de zes harmonieën — zi-chou, yin-hai, mao-xu, chen-you enzovoort — en ontleedt hun wezen als 'hemels-aardse copulatie', alsook de filosofische betekenissen van verzegeling, ontkieming, loutering en transformatie die achter hun qi-transmutaties schuilgaan.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van het betoog over 'de beelden van vocale en instrumentale muziek' (sheng yue zhi xiang) in Xunzi's Yuelun. Het analyseert de oorspronkelijke betekenis van het karakter 'xiang' (beeld) in de pre-Qin periode, verduidelijkt hoe muziek door haar klankkarakter met hemel, aarde en alle dingen correspondeert, en plaatst dit binnen Xunzi's confucianistisch denkkader van 'het transformeren van de natuur en het teweegbrengen van cultuur door riten en muziek', om de kosmologische betekenis en beschavende functie van muziek te onderzoeken.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kerntekst aan het begin van Xunzi's Lilun (Vertoog over het ritueel), analyseert systematisch de logische keten van de oorsprong van het ritueel in de menselijke begeerte en maatschappelijke strijd, belicht de structuurvisie van 'het wezen eren noemt men verfijning, het gebruik benaderen noemt men ordening', en onderzoekt de lagen van verheffen, versoberen en de middenweg in het ritueel, alsmede de weg van de edelman.