'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Xiaohan (Kleine Kou) vanuit de voor-Qin confucianistische en taoistische filosofie, etymologie, astronomische waarneming en fenologie. Het onthult het beeld van het hexagram Lin in de twaalfde maand -- 'het sterke doordringt en groeit' -- alsook de wijsheid van ganzen, eksters en fazanten die 'als eersten de yang-energie aanvoelen'. Het onderzoekt het paradox dat Xiaohan vaak kouder is dan Dahan, en verdiept zich in de geest van het La-offer aan het jaareinde: dankbaarheid jegens de oorsprong, en de aloude kosmologie van harmonie tussen hemel en mens.

Dit artikel onderzoekt de pre-Qin en oeroude oorsprong en de innerlijke logica van de Zes Harmonieën en Qi-transformatie der twaalf Aardse Takken (zoals Zi-Chou die Aarde vormen). Door de herkomst van de Aardse Takken, hun verband met de cyclus van Jupiter, de correspondentie van de twaalf maanden met de twaalf Soevereine Hexagrammen, en de ruimtelijke positionering van de vier Aarde-takken op de vier tussenrichtingen te onderzoeken, onthult het de diepere astronomische en yin-yang-filosofische grondslagen van het systeem der Aardse Takken als fundament van de Chinese divinatorische wetenschappen.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Hanlu (Koude Dauw) vanuit de filosofie van de pre-Qin confucianisten en taoisten, de oorspronkelijke betekenis der karakters, astronomie, fenologie en het Dubbel-Negende Chrysantenfestival. Het ontleedt de geleidelijke overgang van dauw van 'wit' naar 'koud', het principe van het Bo-hexagram waarin vijf yin-lijnen de ene yang aantasten terwijl de 'grote vrucht niet gegeten wordt', alsook de kluizenaarsethos van de chrysant die de herfstrijp trotseert en het protocol van de wilde ganzen als 'gasten' — en onthult zo de verborgen kiem van herrijzenis in het verval van de yang-energie.