Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de winterzonnewende (Dongzhi) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoistische filosofie, de oorspronkelijke woordbetekenissen, de astronomie en de kalenderwetenschap. Het onthult de kosmische scharnierbetekenis van 'yin op haar hoogtepunt, yang herrijst, de eerste yang keert terug, en men aanschouwt het hart van hemel en aarde'. Het analyseert het offer aan de Hemel op de ronde terp, de oorsprong van de winterzonnewende als kalenderbegin, en de grondtoon van de Huangzhong-stemvork.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de betekenis van 'wanneer de edele rust, beschouwt hij de beelden en speelt hij met de teksten; wanneer hij handelt, beschouwt hij de veranderingen en speelt hij met de orakels' uit de Xici Shangzhuan van de Zhouyi, en reconstrueert hoe de pre-Qin edele door het doorgronden van de 'orde' van de Yi een existentieel houvast verwierf en met een houding van 'spel' de kosmische orde verinnerlijkte tot een filosofisch paradigma van zelfcultivering.

Dit artikel analyseert in de diepte de kernstelling over 'yao als nabootsing en xiang als beeldvorming' uit de Xici-commentaar (Grote Verhandeling) van de Zhouyi, onderzoekt het onderscheid tussen 'nabootsen' en 'verbeelden', traceert de verwijzing van 'dit', en verklaart hoe yao en xiang het kentheoretische raamwerk van de Yi-Weg vormen.