'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kernstelling 'hij wiens innerlijke ruimte in grote rust verkeert, straalt hemels licht uit' uit Zhuangzi's hoofdstuk Gengsangchu, verbindt deze met pre-Qin-teksten, en ontleedt vijf opeenvolgende lagen van betekenis: innerlijke leegte en stilte, de wisselwerking tussen hemel en mens, het overstijgen van de grenzen van het verstand, en de orde van de hemelse Weg.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de hoofdstukken over 'de deugd der geesten' en 'cheng als zelfverwerkelijking' in de Zhongyong, en onderzoekt hun betekenis als kern van de confucianistische metafysica. Via een analyse van de pre-Qin geestenopvatting wordt betoogd dat het hoofdstuk over geesten dient om te bewijzen dat 'cheng niet verborgen kan blijven', waarna wordt uiteengezet hoe het cheng-beginsel hemel en aarde draagt, en zo de ontologische grondslag van de Leer van het Midden wordt onthuld.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de twaalf karakters 'Bij Rijpvorst de vrouw afhalen, bij IJsbreken ophouden, eens per tien dagen bijslapen', en traceert de bronnen in pre-Qin klassiekers als de Zhōulǐ en Lǐjì. Het ontleedt de achterliggende huwelijkstijdbeperkingen, de yin-yang-filosofie, agrarische overwegingen en de maat der bijslaapkunde, met als doel het kerndenken van het pre-Qin rituele stelsel in ere te herstellen.