V. Van duizendbladstalken naar koperen munten: het verval en de transformatie van de divinatiemethode

De Grote Uitbreidingsmethode bloeide van de Shang- en Zhou-dynastieen tot aan de Han-periode. Met het voortschrijden van de geschiedenis raakte zij echter geleidelijk gemarginaliseerd.

1. Complexiteit als grootste vijand

Het voltooien van een volledige Grote Uitbreidingsmethode kost een snelle beoefenaar 15 tot 20 minuten; een langzamere heeft een half uur nodig. Bovendien is het uiterst gemakkelijk om te vertellen; een enkele fout maakt het hele resultaat ongeldig. Voor slagvelden waar snelle beslissingen nodig zijn of voor alledaagse waarzeggerij op de markt was dit eenvoudigweg te traag.

Daarom kwam vanaf de Tang- en Song-dynastieen de Huozhulin-methode (de geldmethode, ook bekend als de Zes Lijnen met Hemelstammen en Aardtakken) in zwang. Men hoeft slechts driemaal drie munten te werpen, zes keer herhaald, en binnen enkele minuten is een hexagram gevormd. Bovendien is het systeem van de Vijf Fasen met hun onderlinge voortbrenging en overwinning meer gestandaardiseerd en gemakkelijker te leren.

2. De prijs van "oprechtheid van hart"

De Grote Uitbreidingsmethode benadrukt het rituele karakter en het bereiken van "eenheid van hemel en mens" gedurende het langdurige tellen van stalken. In latere tijden werd divinatie echter steeds wereldser en commercieler; men hechtte meer waarde aan de nauwkeurigheid van het resultaat dan aan de geestelijke voorbereiding tijdens het proces.

3. Een hedendaags perspectief: waarom wij de Grote Uitbreiding nog steeds nodig hebben

In een tijd waarin computeralgoritmen in een seconde honderden miljoenen willekeurige getallen kunnen genereren, heeft de Grote Uitbreidingsmethode dan nog betekenis$3 Het antwoord luidt bevestigend.

• De wijsheid van traagheid: In dit tijdperk van versnelling dwingt de Grote Uitbreidingsmethode ons tot vertraging. Het verdelen en samenvoegen van die negenenveertig stalken is in wezen een proces van het ordenen der gedachten. Wanneer men de achttien transformaties heeft voltooid, heeft men wellicht reeds voor het verschijnen van het hexagram het antwoord in het hart gevonden.
• Een simulatie van de chaostheorie: Zoals eerder besproken, vormt de bijzondere kansverdeling van de Grote Uitbreidingsmethode een oeroude simulatie van "niet-lineaire systemen" in de natuur. Zij herinnert ons eraan dat de ontwikkeling van de wereld neigt naar traagheid (Jong Yang en Jong Yin), en dat plotselinge omwentelingen (Oud Yang en Oud Yin), hoewel beslissend, zeldzaam zijn.