Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel onderzoekt vanuit het pre-Qin-perspectief de ode 'Yi' (Ingetogenheid) uit het Boek der Oden (Shijing), Daya-afdeling. Het analyseert de filologische oorsprong van het karakter 'yi', bevestigt dat hertog Wu van Wei het gedicht schreef als 'zelfwaarschuwing', en onthult door verheldering van de nadruk op waardigheid en deugd de diepgaande politieke filosofie en morele cultivatie, gericht op kritiek op de wanpolitiek van koning Li en waarschuwing voor latere generaties.

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van de kernstelling van het hexagram Xian uit de Zhouyi: 'Het Xian van de Yi toont man en vrouw. De weg van man en vrouw mag niet van het rechte pad afwijken; zij is de wortel van vorst en onderdaan, vader en zoon.' Het onderzoekt systematisch de positie van Xian binnen de structuur van de Yi, de etymologische relatie tussen xian en gan (resonantie), en analyseert het principe van yin-yang-wisselwerking dat tot uitdrukking komt in 'het zachte boven en het harde onder', alsmede de fundamentele betekenis hiervan voor de pre-Qin ethische orde.

Dit artikel analyseert in de diepte de kernstelling over 'yao als nabootsing en xiang als beeldvorming' uit de Xici-commentaar (Grote Verhandeling) van de Zhouyi, onderzoekt het onderscheid tussen 'nabootsen' en 'verbeelden', traceert de verwijzing van 'dit', en verklaart hoe yao en xiang het kentheoretische raamwerk van de Yi-Weg vormen.