'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verblinding), waarin de cognitieve wortels van de 'ramp der verblinding' bij de pre-Qin denkers worden onderzocht. Door een ontleding van het principe 'de Weg belichaamt het bestendige en omvat alle verandering' wordt het menselijke dilemma van gehechtheid aan 'een enkele hoek' blootgelegd, en wordt de transcendente waarde van Confucius' 'menslievendheid en wijsheid, vrij van verblinding' verhelderd.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van Jingzhe (Ontwaakte Insecten), een van de vierentwintig zonnetermen, vanuit de filosofie van het pre-Qin confucianisme en taoisme, etymologische oorsprongen, astronomie en fenologie. Door de historische naamswijziging van 'Qizhe' naar 'Jingzhe', de kosmologische betekenis van de lentedonder die sluimerende wezens wekt, en de oude kosmologie van het Zhen-hexagram uit de Yijing te onderzoeken, wordt de kritieke overgang van verborgen rust naar krachtig ontwaken onthuld.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kerntekst aan het begin van Xunzi's Lilun (Vertoog over het ritueel), analyseert systematisch de logische keten van de oorsprong van het ritueel in de menselijke begeerte en maatschappelijke strijd, belicht de structuurvisie van 'het wezen eren noemt men verfijning, het gebruik benaderen noemt men ordening', en onderzoekt de lagen van verheffen, versoberen en de middenweg in het ritueel, alsmede de weg van de edelman.