'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

Dit artikel belicht het zonnetermijn Xiaohan (Kleine Kou) vanuit de voor-Qin confucianistische en taoistische filosofie, etymologie, astronomische waarneming en fenologie. Het onthult het beeld van het hexagram Lin in de twaalfde maand -- 'het sterke doordringt en groeit' -- alsook de wijsheid van ganzen, eksters en fazanten die 'als eersten de yang-energie aanvoelen'. Het onderzoekt het paradox dat Xiaohan vaak kouder is dan Dahan, en verdiept zich in de geest van het La-offer aan het jaareinde: dankbaarheid jegens de oorsprong, en de aloude kosmologie van harmonie tussen hemel en mens.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kerntekst aan het begin van Xunzi's Lilun (Vertoog over het ritueel), analyseert systematisch de logische keten van de oorsprong van het ritueel in de menselijke begeerte en maatschappelijke strijd, belicht de structuurvisie van 'het wezen eren noemt men verfijning, het gebruik benaderen noemt men ordening', en onderzoekt de lagen van verheffen, versoberen en de middenweg in het ritueel, alsmede de weg van de edelman.

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van de kernstelling uit de Xici Shangzhuan — 'Waarin de edelman vertoeft en rust vindt, is de orde van de Yijing' — en belicht hoe de edelman door het doorgronden van de Weg van hemel en aarde de Yijing als fundament voor zijn levenshouding gebruikt, beelden beschouwt en teksten overdenkt, om uiteindelijk het domein van 'geluk zonder enig nadeel' te bereiken.