'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel neemt het hoofdstuk 'De bomen van de Niushan' uit Mengzi's Gaozi-deel als kerntekst en combineert dit met bronnen uit de Honderd Scholen van het pre-Qin-tijdperk, om de argumentatiestructuur van de aangeboren goedheid der menselijke natuur, de mechanismen waarmee de buitenwereld het hart beschadigt, en de filosofische grondslag en cultiveringsmethoden van de leer der goedheid grondig te analyseren.

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van de kernstelling uit de Xici Shangzhuan — 'Waarin de edelman vertoeft en rust vindt, is de orde van de Yijing' — en belicht hoe de edelman door het doorgronden van de Weg van hemel en aarde de Yijing als fundament voor zijn levenshouding gebruikt, beelden beschouwt en teksten overdenkt, om uiteindelijk het domein van 'geluk zonder enig nadeel' te bereiken.

Dit artikel biedt een diepgaande analyse van Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verblinding), waarin de cognitieve wortels van de 'ramp der verblinding' bij de pre-Qin denkers worden onderzocht. Door een ontleding van het principe 'de Weg belichaamt het bestendige en omvat alle verandering' wordt het menselijke dilemma van gehechtheid aan 'een enkele hoek' blootgelegd, en wordt de transcendente waarde van Confucius' 'menslievendheid en wijsheid, vrij van verblinding' verhelderd.