Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de openingspassage over de 'Dao' in de Guanzi Neiye, ontleedt de drie eigenschappen 'alomvattend en nauwgezet, ruim en ontspannen, vast en onwrikbaar' en hun dialectische eenheid, en onderzoekt de betekenis ervan voor zelfcultivering en het besturen van het hart binnen de context van het pre-Qin en oeroude denken.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de betekenis van 'wanneer de edele rust, beschouwt hij de beelden en speelt hij met de teksten; wanneer hij handelt, beschouwt hij de veranderingen en speelt hij met de orakels' uit de Xici Shangzhuan van de Zhouyi, en reconstrueert hoe de pre-Qin edele door het doorgronden van de 'orde' van de Yi een existentieel houvast verwierf en met een houding van 'spel' de kosmische orde verinnerlijkte tot een filosofisch paradigma van zelfcultivering.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de kernstelling uit de Xi Ci Shang Zhuan (Grote Commentaar, Bovenste Deel) van de Zhouyi over hoe de wijze de verborgen patronen (ze) omzet in beelden (xiang) en lijnen (yao), en reconstrueert daarmee de fundamenten van de Yi-theorie.