Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel richt zich op de kernpassages over politieke ethiek in het hoofdstuk Xianwen van de Lunyu (Gesprekken van Confucius), met analyses van Zang Wuzhong, Guan Zhong en hertog Ling van Wei, en onderzoekt Confucius' diepzinnige inzichten over de verhouding tussen vorst en minister, het onderscheid tussen hegemonie en koningschap, en de afweging tussen welwillendheid en rechtvaardigheid.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de betekenis van 'wanneer de edele rust, beschouwt hij de beelden en speelt hij met de teksten; wanneer hij handelt, beschouwt hij de veranderingen en speelt hij met de orakels' uit de Xici Shangzhuan van de Zhouyi, en reconstrueert hoe de pre-Qin edele door het doorgronden van de 'orde' van de Yi een existentieel houvast verwierf en met een houding van 'spel' de kosmische orde verinnerlijkte tot een filosofisch paradigma van zelfcultivering.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kerntekst aan het begin van Xunzi's Lilun (Vertoog over het ritueel), analyseert systematisch de logische keten van de oorsprong van het ritueel in de menselijke begeerte en maatschappelijke strijd, belicht de structuurvisie van 'het wezen eren noemt men verfijning, het gebruik benaderen noemt men ordening', en onderzoekt de lagen van verheffen, versoberen en de middenweg in het ritueel, alsmede de weg van de edelman.