'Een grondige uiteenzetting van de kernverschillen tussen het "Levenskaart" (Mingpan/levenslange kaart) en het "Uurkaart" (Shipan/tijdelijke Qimen) in Qimen Dunjia. Vanuit meerdere perspectieven — tijdsdimensie, analytische logica, toepassingsbereik en filosofische essentie — worden de overeenkomsten en verschillen van deze twee systemen onderzocht, en wordt de dialectische verhouding tussen lotsbestemming en veranderlijkheid in de Yi-studie onthuld.'

Dit artikel vertrekt vanuit de wiskundige structuur van Taiji, Twee Krachten, Vier Beelden en Acht Trigrammen uit de Yijing, en onderzoekt systematisch de informatiedraagkracht van Bazi en Qimen Dunjia als divinatiesystemen. Door analyse van Yin-Yang, de Vijf Fasen, de Hetu en Luoshu en andere klassieke wiskundige grondslagen, beoogt het een verenigd perspectief te bieden voor het meten en vergelijken van de informatiecapaciteit van beide systemen.

'Een diepgaande verkenning van het principe waarom Qimen Dunjia in staat is tot "meervoudige duiding uit één schema". Vanuit meerdere dimensies — het holografisch wereldbeeld, het multidimensionale coördinatenstelsel, het symbolensysteem van universele correspondentie en de verschuiving van het Taiji-punt — wordt het kernmechanisme van deze hoogste vorm van Chinese voorspellingskunst gedetailleerd ontleed.'

Dit artikel onderzoekt grondig het systeem van geluk en ongeluk in de 384 lijnuitspraken van de Zhouyi, ontleedt de diepere betekenis van 'ji' (geluk) en bepaalt door vergelijking van 'yuan ji' en andere uitspraken van hoge rang welke lijn als de meest heilzame van de Zhouyi mag gelden, en onthult de wijsgerige wijsheid en praktische richtlijnen die daarachter schuilgaan.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de kernstelling 'hij wiens innerlijke ruimte in grote rust verkeert, straalt hemels licht uit' uit Zhuangzi's hoofdstuk Gengsangchu, verbindt deze met pre-Qin-teksten, en ontleedt vijf opeenvolgende lagen van betekenis: innerlijke leegte en stilte, de wisselwerking tussen hemel en mens, het overstijgen van de grenzen van het verstand, en de orde van de hemelse Weg.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van Jingzhe (Ontwaakte Insecten), een van de vierentwintig zonnetermen, vanuit de filosofie van het pre-Qin confucianisme en taoisme, etymologische oorsprongen, astronomie en fenologie. Door de historische naamswijziging van 'Qizhe' naar 'Jingzhe', de kosmologische betekenis van de lentedonder die sluimerende wezens wekt, en de oude kosmologie van het Zhen-hexagram uit de Yijing te onderzoeken, wordt de kritieke overgang van verborgen rust naar krachtig ontwaken onthuld.