Slotbeschouwing

Dit werk beslaat twaalf hoofdstukken en onderzoekt vanuit het perspectief van de hoge oudheid en de pre-Qin-periode op omvattende en diepgaande wijze de oorsprong, de beginselen en de toepassing van de Zes Harmonieeen en Qi-transformatie der twaalf Aardse Takken.

Hoofdstuk 1 traceert de oorsprong der Aardse Takken vanuit het orakelbotschrift, de astronomische waarnemingen en de twaalf windrichtingen, en verduidelijkt het vormingsproces en de astronomische grondslag van het twaalfvoudige systeem.

Hoofdstuk 2 verkent de filosofie van "harmonie" en destilleert uit pre-Qin klassieken als het Boek der Veranderingen en de Daodejing het fundamentele beginsel van de vermenging van yin en yang, als filosofische basis voor de Zes Harmonieeen.

Hoofdstuk 3 onthult de astronomische oorsprong van de paarvorming, met als kernprincipe "de symmetrie van de zonspositie rond het winterzonnewende-punt", en onderscheidt de Zes Harmonieeen (tijdssymmetrie) van de Zes Botsingen (ruimtelijke symmetrie).

Hoofdstukken 4 en 5 behandelen in detail het specifieke mechanisme van elk der zes transformatieparen, vanuit Vijf-Fasen-eigenschappen, astronomische seizoensverschijnselen, verborgen Stammen, Twaalf Levensstadia en filosofische symboliek.

Hoofdstuk 6 analyseert de diepere relatie tussen Zes Harmonieeen en de voortbrenging en overwinning der Vijf Fasen, en onthult het dialectische mechanisme van harmonie in overwinning, overwinning in harmonie, voortbrenging in transformatie en transformatie in voortbrenging.

Hoofdstuk 7 plaatst de Zes Harmonieeen in het kader van de oude kalender en verifieert de astronomische grondslag vanuit maandtelling, schrikkeling, de Taichu-kalender en de achtentwintig sterrenbeelden.

Hoofdstuk 8 onderzoekt de relatie met de leer der toonpijpen en onthult de muzikale verschijning van de Zes Harmonieeen en hun verband met de methode van qi-waarneming.

Hoofdstuk 9 bestudeert de toepassing in de pre-Qin divinatorische kunsten: Hetu en Luoshu, Taiyi, Liuren, Qimen Dunjia en sterrenwaarzeggerij.

Hoofdstuk 10 brengt de Zes Harmonieeen in verband met de filosofie van de pre-Qin denkers: de veranderingsfilosofie van het Boek der Veranderingen, de kosmogonie van de Daodejing, de transformatieleer van Master Zhuang, de Vijf-Fasenleer van de Guanzi en het dialectisch denken van de Mohisten en de School der Namen.

Hoofdstuk 11 presenteert praktijkgevallen uit het gebruik van seizoenen door heersers, de timing van oorlogsvoering, landbouw, geneeskunde en divinatie.

Hoofdstuk 12 biedt een algehele kritische beschouwing van de datering, de vergelijking met de Hemelse-Stammen-transformatie en de Drievoudige Harmonieeen, de positie in het oeroude wereldbeeld en de nog openstaande vraagstukken.

Samenvattend: de leer van de Zes Harmonieeen en Qi-transformatie der twaalf Aardse Takken is geenszins een verzinsel van latere beoefenaars van de divinatorische kunsten, maar een nauwkeurig en diepzinnig theoretisch systeem dat geleidelijk is ontwikkeld op basis van langdurige astronomische waarnemingen, kalenderopstelling, muzikale afstemming en filosofische doordenking door de mensen van de hoge oudheid. De astronomische grondslag ligt in de symmetrie van de zonspositie rond het winterzonnewende-punt; de filosofische wortel in de weg van de vermenging en voortbrenging door yin en yang; de praktische toepassing strekt zich uit over kalenderwetenschap, muziektheorie, geneeskunde, landbouw, krijgskunst en divinatie.

De kernboodschap van deze leer laat zich in vier woorden samenvatten -- yin en yang vermengen zich en transformeren. Yin en yang verenigen zich en brengen nieuwe qi voort; de oude hoedanigheid lost op en een nieuwe wordt geboren. Dit is de meest fundamentele en meest universele wet van hemel en aarde. De wijzen van de oudheid bestudeerden de astronomie om de geografie te doorgronden, onderzochten yin en yang om de Vijf Fasen te begrijpen, doorgrondden de muziektheorie om de numerologische kunsten te bereiken, en bouwden ten slotte dit grootse theoretische systeem dat hemel en mens doortrekt.

Mogen latere studenten dit erfgoed met eerbied en nauwgezetheid bestuderen, opdat het onvermoeibare streven van de oude wijzen niet tevergeefs moge zijn en de wijsheid van de hoge oudheid niet verloren ga.

Bijlage: Overzicht van de belangrijkste pre-Qin en Han-bronnen geciteerd in dit artikel

1. Yijing (Boek der Veranderingen, inclusief Xici zhuan, Shuogua zhuan, Tuan zhuan, Wenyan enz.)
2. Shangshu (Boek der Documenten: "Yaodian", "Hongfan" enz.)
3. Shijing (Boek der Liederen)
4. Zuozhuan (Zuo-commentaren)
5. Guoyu (Verhalen der Staten)
6. Laozi (Daodejing)
7. Zhuangzi
8. Guanzi
9. Lushi Chunqiu (Lenteherfst-annalen van Meester Lu)
10. Liji -- Yueling (Boek der Riten: Maandelijkse Verordeningen)
11. Zhouli (Riten van Zhou)
12. Erya
13. Mozi
14. Sunzi Bingfa (De Kunst van het Oorlogvoeren)
15. Huainanzi
16. Shiji (Historische Optekeningen: "Tianguanshu", "Lishu", "Mengzi Xunqing liezhuan" enz.)
17. Hanshu (Boek der Han: "Luli zhi" enz.)
18. Chunqiu Fanlu (Weelderige Dauw van de Lente-en-Herfst-Annalen)
19. Zhoubi Suanjing (Rekenkundige Klassieker van de Zhou-gnomon)

Redactie Xuanji -- met eerbied opgesteld

Einde van het volledige artikel