Diepgaande interpretatie van 'Sheng Shen Fa Wu Long' uit de Guiguzi en een verkenning van het pre-Qin-denken
Dit artikel richt zich op het openingshoofdstuk van de Guiguzi, 'Sheng Shen Fa Wu Long' (De geest versterken naar het voorbeeld van de Vijf Draken). Vanuit een pre-Qin-perspectief, in samenhang met teksten van voor de Han-dynastie, wordt de oorspronkelijke tekst van commentaar voorzien en geanalyseerd. Het artikel onderzoekt de betekenis van 'het versterken van de geest', de kosmogonie van Dao en qi, het onderscheid tussen de Ware Mens en de Wijze, alsook de innerlijke samenhang tussen kunst, geest, hart en qi, met als doel de academische waarde van dit hoofdstuk als programmatisch fundament van het gehele werk van Guiguzi bloot te leggen.
Algemeen voorwoord
Wie in de wereld over de kunst van het verbonden en het verdeeld handelen spreekt, kent steevast de namen Su Qin en Zhang Yi, doch zelden wordt het gedachtegoed van hun leermeester Guiguzi grondig onderzocht. Guiguzi was een kluizenaar uit de Strijdende Staten-periode, die in de Vallei der Geesten bij Yangcheng in Yingchuan verbleef en daaraan zijn naam ontleende. Zijn boek telt veertien hoofdstukken, waarvan het eerste Sheng Shen Fa Wu Long (De geest versterken naar het voorbeeld van de Vijf Draken) is. Hoewel dit hoofdstuk de openingspositie bekleedt, hebben beoefenaars van de leer van Guiguzi zich van oudsher hoofdzakelijk gericht op de meer praktische hoofdstukken over openen en sluiten (baihe), tegenspraak en respons, inschatten en peilen, terwijl het hoofdstuk Sheng Shen ofwel als te raadselachtig en ontoegankelijk werd beschouwd, ofwel als een latere toevoeging, waardoor de diepzinnige essentie ervan lange tijd in het duister bleef.
Wanneer wij dit hoofdstuk echter zorgvuldig lezen, beseffen wij dat het geen gewone tekst is. Wat men 'Sheng Shen Fa Wu Long' noemt, is in werkelijkheid het programmatisch fundament van Guiguzi's gehele werk, de wortel waarop zijn leer is gegrondvest. Zonder begrip van dit hoofdstuk missen de technieken van openen en sluiten hun fundament, ontberen de methoden van inschatten en peilen hun richting, en vervalt de kunst van het verbonden en verdeeld handelen tot kleingeestige trucjes, ontoereikend om het grote geheel van hemel en aarde te overzien of de subtiele werkingen van de tienduizend dingen te doorgronden.
Thans nemen wij het standpunt van de pre-Qin-periode in, reiken terug naar de verre oudheid van de Drie Dynastieen, raadplegen terzijde de leerstellingen van de Honderd Scholen, en verbinden dit met de machtsverhoudingen van de Strijdende Staten, om een diepgaande interpretatie en verkenning van dit hoofdstuk te ondernemen. Alle aangehaalde bronnen stammen uit teksten van voor de Han-dynastie; alle redeneringen beogen in overeenstemming te zijn met de oorspronkelijke bedoeling van het pre-Qin-denken. Hoewel de tekst niet volmaakt is, is het streven oprecht, en wellicht bevat hij een enkel inzicht dat tot verdere uitwisseling met gelijkgestemden mag uitnodigen.