Xunzi's 'Jiebi': Over de totaliteit van de Weg, cognitieve beperkingen en de zegen van onbevangenheid
Dit artikel biedt een diepgaande analyse van Xunzi's hoofdstuk 'Jiebi' (Het opheffen van verblinding), waarin de cognitieve wortels van de 'ramp der verblinding' bij de pre-Qin denkers worden onderzocht. Door een ontleding van het principe 'de Weg belichaamt het bestendige en omvat alle verandering' wordt het menselijke dilemma van gehechtheid aan 'een enkele hoek' blootgelegd, en wordt de transcendente waarde van Confucius' 'menslievendheid en wijsheid, vrij van verblinding' verhelderd.
Hoofdstuk tien -- Oermythen en het oerbeeld van verblinding
Fuxi's observatie was alomvattend -- "opwaarts beschouwde hij de tekens aan de hemel, neerwaarts bestudeerde hij de patronen op aarde" -- niet vanuit een enkele hoek maar vanuit alle mogelijke hoeken. Zijn trigrammen konden daardoor "de deugd der goden doorgronden en de aard van alle dingen classificeren."
Vrouwe Nuwa smolt vijfkleurige stenen om het hemelgewelf te herstellen -- een metafoor voor het opheffen van verblinding: de cognitieve heelheid herstellen door meerdere perspectieven te integreren, niet door vast te houden aan een enkele kleur.
De mythe van Gonggong die tegen de berg Buzhou (de 'Onvolledige Berg') beukte, waardoor een hemelpilaar brak en hemel en aarde scheef kwamen te staan, bevat een diep symbolisch verband met bi: bu zhou (onvolledig) is precies het wezen van verblinding -- een onvolledige kennis van de Weg, die tot kosmische ontwrichting leidt.
De legende dat de Gele Keizer vier gezichten had -- in de uitleg van de Meester: niet letterlijk, maar doordat hij vier wijze mensen koos om de vier windstreken te besturen -- leert dat onbevangenheid niet betekent dat een enkel individu alles weet, maar dat men deemoedig verschillende perspectieven integreert.