Dit artikel belicht vanuit de pre-Qin confucianistische en taoïstische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische en fenologische perspectieven het laatste van de vierentwintig zonneterminpunten — Dahan (Grote Koude). Het ontleedt de uiterste kou en de positie aan het jaareinde, onthult de cyclische Weg van 'de lente keert terug uit de uiterste koude' en 'het einde impliceert een nieuw begin', en belicht de rituelen van de winterse Grote Nuo-exorcisme en het uitdragen van de aarden os om de lente te verwelkomen.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de winterzonnewende (Dongzhi) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoistische filosofie, de oorspronkelijke woordbetekenissen, de astronomie en de kalenderwetenschap. Het onthult de kosmische scharnierbetekenis van 'yin op haar hoogtepunt, yang herrijst, de eerste yang keert terug, en men aanschouwt het hart van hemel en aarde'. Het analyseert het offer aan de Hemel op de ronde terp, de oorsprong van de winterzonnewende als kalenderbegin, en de grondtoon van de Huangzhong-stemvork.

Dit artikel belicht het seizoensmoment Grote Hitte (Dàshǔ) vanuit de pre-Qin confucianistische en taoïstische filosofie, de oorspronkelijke betekenis van karakters en astronomische fenologie. Wanneer de zon de ecliptische lengtegraad van 120° bereikt en de zomerhitte haar hoogtepunt bereikt, onthult het de kosmische wijsheid van de voorouders over het principe dat elk uiterste omslaat in zijn tegendeel.

Dit artikel onderzoekt diepgaand de filosofische betekenis van het 37e hexagram 'Jiaren' (Het Gezin) in de Zhouyi, analyseert de relatie tussen het 'wind-vuur'-beeld en de gezinsweg, en belicht in samenhang met het pre-Qin confucianisme (Confucius, Mencius, de Grote Leer) het begrip 'wortel', om de fundamentele positie van het gezin in de oude sociale structuur en zijn diepe logica als bron van ethiek te onthullen.

Dit artikel biedt een diepgaande interpretatie van de hoofdstukken over 'de deugd der geesten' en 'cheng als zelfverwerkelijking' in de Zhongyong, en onderzoekt hun betekenis als kern van de confucianistische metafysica. Via een analyse van de pre-Qin geestenopvatting wordt betoogd dat het hoofdstuk over geesten dient om te bewijzen dat 'cheng niet verborgen kan blijven', waarna wordt uiteengezet hoe het cheng-beginsel hemel en aarde draagt, en zo de ontologische grondslag van de Leer van het Midden wordt onthuld.

Dit artikel onderzoekt vanuit het pre-Qin-perspectief de ode 'Yi' (Ingetogenheid) uit het Boek der Oden (Shijing), Daya-afdeling. Het analyseert de filologische oorsprong van het karakter 'yi', bevestigt dat hertog Wu van Wei het gedicht schreef als 'zelfwaarschuwing', en onthult door verheldering van de nadruk op waardigheid en deugd de diepgaande politieke filosofie en morele cultivatie, gericht op kritiek op de wanpolitiek van koning Li en waarschuwing voor latere generaties.