Hoofdstuk 5 — Het Oeroude Perspectief: Instrumenten, Mythologie, Shamanisme en Offerrituelen

Paragraaf 1 — Trom en Donder — De Mythische Oorsprong van de Trom

De verbinding tussen trom en donder is in het oeroude geloof buitengewoon diep. De donder is de stem van de hemel — de hemel is van nature stom, alleen de donder is zijn stem. De trom is het menselijk werktuig — wie een geluid als dat van de hemel wil voortbrengen, kan dat alleen met de trom benaderen.

De mythe van de Kui-trom uit het Shanhaijing onthult de oorspronkelijke betekenis: de trom is de door mensenhanden getemd donder. Door van de huid van het donderdier een trom te maken, wordt de 'macht' (wei) van de hemel naar de aarde gebracht.

In de oeroude shamanistische traditie was de trom het voornaamste instrument om met de goden te communiceren. De sjamaan sloeg de trom om de goden aan te roepen, boze geesten te verdrijven en zielen op te roepen. In de Chuci, Jiuge, Dong Huang Taiyi staat:

"Hij heft de trommelstok en slaat de trom, vertraagt het ritme en zingt vredig, zet mondorgel en se in en heft luid aan."

Paragraaf 2 — Klok en Aardgoden — De Oorsprong van het Metaaloffer

De 'gelijkenis met de aarde' van de klok heeft in de oeroude cultuur diepe wortels. Metaal komt uit ondergrondse ertsen. Het gieten van een klok uit het edelste dat de aarde voortbrengt is op zichzelf een symbool van 'het voortbrengen door de aarde'.

Paragraaf 3 — Klanksteen en Water — De Oeroude Oorsprong van Steenklank

De vroegste klankstenen waren natuurlijke steenscherven die bij het slaan een heldere toon voortbrachten. In het Shangshu, Yiji staat: "Men sloeg steen op steen, en de honderd dieren dansten mee." Dit beschrijft een oeroud offerritueel — met de klank van stenen klankstenen werden de goden opgeroepen.

Paragraaf 4 — Mondorgel en Feniks — De Mythische Achtergrond van Rietinstrumenten

De 'harmonie' van mondorgels en fluiten is in de oeroude mythologie nauw verbonden met de feniks. De vorm van de mondorgel zou de vleugels van de feniks nabootsen; het trillen van de rietongetjes zou de roep van de feniks imiteren.

In het Shangshu, Yiji staat: "De panfluitmuziek Shao werd negen maal gespeeld, en de feniks kwam zijn opwachting maken." De feniks is de belichaming van harmonie — zijn verschijning is het voorteken van vrede en eendracht in het Al-onder-de-Hemel.

Paragraaf 5 — Klei-Ocarina en Aarde — Klei-instrumenten en Aardeverering

De klei-ocarina is van gebakken klei gemaakt — het meest oorspronkelijke en eenvoudige instrument. Klei is het wezen van de aarde. De klank van de klei-ocarina — laag, vol, wijd en archaïsch — is werkelijk de stem van de aarde, de echo van de grijze oudheid.

Paragraaf 6 — Qin, Se en Menselijke Verhoudingen — Het Beschavingsverhaal der Snaarinstrumenten

'Qin en se' worden in pre-Qin poëzie herhaaldelijk gebruikt als symbool voor echtelijke harmonie:

"Qin en se zijn in gebruik — alles is stil en goed." (Shijing, Zhengfeng, Nüyuejiming)

"Vrouw en kinderen in goede eendracht, als het samenspel van se en qin." (Shijing, Xiaoya, Changdi)

De 'tederheid en schoonheid' van de qin (het zachte, vrouwelijke) en de 'mildheid en goedheid' van de se (het warme, open) vormen samen een paar van yin en yang dat elkaar aanvult — als man en vrouw in harmonie.

Paragraaf 7 — Gezang, Dans en het Shamanisme — De Oeroude Shamanistische Traditie

Gezang en dans waren oorspronkelijk de kern van de shamanistische praktijk. Het karakter voor 'sjamaan' (wu) en dat voor 'dans' (wu) zijn in de oudheid van dezelfde oorsprong — de sjamaan riep door middel van dans de goden aan en bemiddelde tussen hemel en mens.

Vanuit de oeroude shamanistische traditie bezien beschrijft 'de beelden van vocale en instrumentale muziek' niet slechts muzikale esthetiek, maar een volledig ritueel universum — de tromklank als hemelse donder om de hemelgoden aan te roepen, de klokkenklank als aarde om de aardgoden te eren, de klanksteenklank als stromend water om de watergoden te eerbiedigen, de mondorgelklanken als feniks om harmonie te brengen, de klei-ocarinaklank als de adem der aarde, qin en se als echtelijke harmonie, het gezang zuiver en volkomen om de hemelse troon te bereiken, de dans de Weg des Hemels omvattend om met het goddelijke te communiceren. Het gehele orkest is een altaar in het klein.

Paragraaf 8 — 'Acht Klanken' en 'Acht Windstreken' — De Kosmische Correspondentie van Instrumentmaterialen

Het pre-Qin classificatiesysteem der 'Acht Klanken' — metaal, steen, klei, leer, zijde, hout, kalebas, bamboe — is niet slechts een materiaalindeling, maar draagt ook een kosmologische betekenis. Het getal acht correspondeert met de acht windstreken en de acht trigrammen. Acht materialen, acht soorten klanken — samen vormen zij een volledig klankheelal.

Dit is de kosmologische grondslag van 'de beelden van vocale en instrumentale muziek': instrumenten zijn gemaakt van materialen uit de natuur, hun klankeigenschappen worden bepaald door de natuurlijke eigenschappen van die materialen, en daarom corresponderen hun klanken van nature met de elementen van het heelal.